യാഗാദികർമ്മങ്ങൾക്കായി വ്രതവിശുദ്ധിയോടെ, ചിലർ മാത്രം പഠിച്ചും പഠിപ്പിച്ചും പോരുന്ന പതിവ് വേദങ്ങളെ സംബന്ധിച്ച് ഇന്നും നിലനിൽക്കുന്നു. ഈ പാരമ്പര്യത്തിൽനിന്നും വിട്ടുനിന്നുകൊണ്ട് ഒരു സാധാരണ വായനക്കാരൻ്റെ ബോധതലത്തിൽ വേദങ്ങൾ വിടർത്തിനിർത്തിയ ഉദാരവും ഉദാത്തവുമായ ഏകതയുടെയും സമതയുടെയും ദിവ്യദർശനമാണ് ഈ രചനയുടെ ഉള്ളടക്കം
സ്ത്രീസ്വത്വത്തെ ലൗകികത-ആത്മീയത. തഥ്യ-മിഥ്യ, യാഥാർത്ഥ്യം അനുഭൂതി എന്നിങ്ങനെയുള്ള ദ്വന്ദ്വങ്ങളിലൂടെ വിശകലനം ചെയ്യാനുള്ള ശ്രമം. അനുഭവത്തെയും അനുഭൂതിയെയും മലയാളഭാഷയിലേക്ക് എങ്ങനെ കൊണ്ടുവരാമെന്നത് കവികളുടെ എക്കാലത്തെയും അന്വേഷണമാണ്. ഈ കാവ്യങ്ങളിലൂടെ അത്തരമൊരന്വേഷണമാണ് കവി നടത്തുന്നത്. പ്രൊഫ. സി.ആർ. പ്രസാദ്
സ്വപ്നവും ജാഗരവും തമ്മിലുള്ള മാറാട്ടങ്ങൾ ജീവിതവും മൃതിയും തമ്മിലുള്ള മാറാട്ടങ്ങൾപോലെ അത്ര സ്വാഭാവികമായി ഇഴചേരുന്ന കവിതകൾ. മരണത്തിൽ മുഴുകുന്നൊരാൾ പ്രണയത്തിലേക്കും അതിലൂടെ സ്വപ്നത്തിൻ്റെ ജീവിതസജീവതയിലേക്കും തെന്നിപ്പോകുന്ന മാന്ത്രികാനുഭവം. അഴിയാചങ്ങലകളുടെ കണ്ണികൾപോലെ വായനയെ പൂട്ടിയിടുന്ന കാവ്യഫ്രെയിമുകൾ
ഒരേ സമയം ആത്മനിന്ദ തോന്നുന്നതുകൊണ്ടാകാം ആത്മപ്രശംസയ്ക്ക് പഴുതുനോക്കുന്നത്. ഉദ്ഘാടനത്തേക്കാൾ താല്പര്യം അനുശോചനത്തിലാണ്. സത്യം വഴങ്ങാതെനിൽക്കുന്നതും അതിന്മേലുള്ള പൊരുന്നിരിപ്പിന് ക്ഷമയില്ലാത്തതുംകൊണ്ട് സദാ ദുഃഖഭാവത്തിലിരിക്കും. സ്വന്തം ജീവിതവും ഒരു നുണക്കഥയായി പറയാനാണിഷ്ടം.... ഇതിനെല്ലാം മേലേയാണ് 'വാങ്മയം' എഴുതിത്തുടങ്ങിയത്. വെറും രസം അത്രേയുള്ളൂ. ക്ഷമിക്കുക. വായിക്കണമെന്നില്ല. കവികളെയും മരങ്ങളെയും സാക്ഷിയാക്കിയെഴുതിയ ഒരു കവിയുടെ കാവ്യചിന്തകൾ. രേഖാചിത്രങ്ങൾ: കാഞ്ചന.എസ്
ഓർമ്മകളുടെ ഓളം തട്ടിയുള്ള പരന്നൊഴുക്കാണ് ഈ കഥകളോരോന്നും. പിന്നിട്ടവഴികളിൽ എവിടെയോവെച്ച് മനസ്സിൽ കുടിയേറുകയും പിന്നെ തിരിച്ചിറങ്ങാൻ വിസമ്മതിച്ച്, ഓർമ്മകളിൽ കെട്ടുപൂണ്ടുകിടക്കുകയും ചെയ്ത കഥാപാത്രങ്ങളെ അക്ഷരങ്ങളിലേക്കു പകർത്തുന്ന രചനയുടെ മാന്ത്രികത.
മൗനം കുറ്റമായിത്തീരുന്ന ഒരു കാലത്താണു നാം ജീവിക്കുന്നത്. സാംസ്കാരികലോകത്ത് അരിച്ചുകയറുന്ന വെറുപ്പ് വൈവിധ്യമാർന്ന മുഖംമൂടികൾ അണിയുന്നുണ്ട്. പല വാക്കുകളുടെയും അർത്ഥം നിശബ്ദത എന്നായിത്തീർന്നിട്ടുണ്ട്. ജീവിക്കുന്ന കാലവും അതിൻ്റെ യാഥാർത്ഥ്യവുമായി പ്രതിവദിക്കുന്ന അഭിമുഖങ്ങളും ലേഖനങ്ങളും. ഭയത്തിനും മൗനത്തിനുമെതിരെയുള്ള വാക്കുകളുടെ ചെറുത്തുനില്പ്പുകൾ.
ദ്രാവിഡനായ ഞാൻ സമൂഹത്തിൻ്റെ വരാന്തയിലൂടെ ഒറ്റക്കു പോകുന്നു. സ്വന്തമായൊരു മുറിയില്ലാത്തവൻ. ജീവപര്യന്തം ഞാൻ കവിതയുടെ തടവിൽ കഴിയാൻ വിധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. രുചിഭേദമനുസരിച്ച് ഈ ചില്ലുപാത്രത്തിൽ നിന്ന് ഓരോ കവിളെടുക്കുക; രക്തം, കണ്ണുനീർ, ദ്രവ രൂപമായ അമ്ലം. ഈ കടലാസിൻ്റെ കവിതയില്ലാത്ത മാർജിനുകളിൽ നിങ്ങളുടെ പൂരണങ്ങൾ ഞാനാഗ്രഹിക്കുന്നു. നിങ്ങൾ എൻ്റെ ആതിഥേയനും അറിവുമാകുന്നു. ഉപ്പിൽ വിഷം ചേർക്കാത്തവനും ഉണങ്ങാത്ത മുറിവിനു വീശിത്തന്നവനും നന്ദി...
വിപുലമായ കാവ്യാനുഭവങ്ങളുടെയും ബൗദ്ധികമായ ചിന്തകളുടെയും ആഴങ്ങളിൽനിന്നാണ് ഈ കവിതകൾ മിക്കവയും ഉടലെടുക്കുന്നത്. നെടുകെയും കുറുകെയും കോർത്തിണക്കിയ ചട്ടക്കൂടിലെ അംഗുലീയവിടവുകളിൽ വിരലമർത്തിയാൽ മാത്രമേ അതു തുറക്കുവാനും അനുവാചകന് അതിൻ്റെയുള്ളിലെ വിസ്മയക്കാഴ്ച്ചകൾ കാണുവാനും കഴിയുകയുള്ളൂ.. അശാന്തികളുടെ മുകൾപ്പരപ്പിലെ ശാന്തമായ മനുഷ്യവ്യവഹാരങ്ങളുടെ ആന്തരികവിനിമയങ്ങൾ.