മിഴികളിലൂടെയും ഹൃദയത്തിലൂടെയും വായിക്കേണ്ട, ഒരു നനുത്ത ഓർമ്മക്കുറിപ്പുകളുടെ പുസ്തകം. ചിത്രങ്ങൾ പോലെ വരച്ച ജീവിതകാഴ്ചകൾ, ചെറുചെറു വാക്കുകൾ കൊണ്ട് നിലനിൽക്കുന്ന നിസ്സീമമായ മൗനങ്ങൾ. പഴയ ഓർമ്മകൾക്ക് ഒരു കാഴ്ച. മറഞ്ഞുകിടക്കുന്ന നിനവുകൾക്ക് ഒരു കൂട്ടിരിപ്പാണ് ഈ പുസ്തകം.മഴ നനഞ്ഞ മൺപാതകൾ

ലോകത്തിലെ അനേകകോടി മനുഷ്യരിൽ നമ്മളുപേക്ഷിച്ചവരും നാമുപേക്ഷിച്ചവരും കുറവാണെന്നിരിക്കെ ഇനിയും വരാനുള്ള മനുഷ്യരെ തേടി സ്വയം അത്ഭുതപ്പെട്ടും മറ്റുള്ളവരെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തിയും നഷ്ടങ്ങളെ മനോഹരമാക്കിയും യാത്ര തുടരുന്നൊരുവളെ കണ്ടെത്തിയാൽ സ്വയം വസന്തം വിരിയിച്ചു ജീവിക്കുന്നവളെന്നു പറയാം. ഊഷരഭൂമിയെ ഉർവ്വര ഭൂമിയായി അനുഭവിക്കുന്നവൾ. അവളുടെ ശരികളിൽ ജീവിച്ച് അവളിൽ വിരിയുന്ന ഗന്ധമാസ്വദിച്ച് ജീവിതത്തിൽനിന്നെടുത്തവളെന്ന ഉറച്ചബോധ്യത്തോടെ അവളെന്ന പുഴ ഒഴുകുകയാണ്. പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ വിശാലമായ ആകാശം തനിക്കുകൂടി അവകാശപ്പെട്ടതെന്ന ബോധ്യത്തോടെ ചിറകിന്റെ ഭാരത്തെപ്പോലും ചിന്തിക്കാതെ സ്വയം സുരക്ഷിതയായ പെണ്ണ്. ആരുടെയും തണൽ തേടാത്തവൾ.

നാം ജീവിക്കുന്ന ലോകത്തിന്റെ വ്യവസ്ഥയുടെ ഒരു കുഴപ്പം, അത് നമ്മെ ഇല്ലാതാക്കുന്നത് നമുക്ക് തിരിച്ചറിയാനാവില്ലെന്നുള്ളതാണ്. അല്ലെങ്കിൽ നാമത് തിരിച്ചറിയുമ്പോഴേക്കും അപകടകരമാംവിധം, തെന്നിമാറാൻ കഴിയാത്തവിധം വൈകിപ്പോയിരിക്കും. അത്ര ആസൂത്രിതമാണ് ആ തന്ത്രത്തിന്റെ രൂപകല്പ‌ന. ഇത്തരം അനീതികളുടെ ഇരുണ്ട ആകാശങ്ങളിലേക്ക് ക്യാമറ തിരിച്ചുവച്ച് ഭരണകൂടത്തിൻ്റെ കണക്കുകളിൽപ്പെടാത്ത മനുഷ്യരെക്കുറിച്ചും പേരറിയാത്തവരെക്കുറിച്ചും അഭ്രപാളികളിൽ ജീവിതമെഴുതിയ സംവിധായകൻ.