ഒരു ഗ്രാമത്തിൻ്റെ പരിമിതികളിൽ ഒതുങ്ങുന്നതല്ല ഈ കവിതകൾ. ഇതിൽ കനപ്പെട്ടുതുങ്ങുന്ന ദുഃഖങ്ങളുണ്ട്. അത് ചുറ്റുപാടുമായി കവി കണ്ട ജീവിതമാണ്. അത് വ്യത്യസ്‌തമായ ഒരു സൗന്ദര്യം ധ്വനിപ്പിക്കുന്നു. എസ്. ജോസഫ്

രാഷ്ട്രീയകവിതകളുടെ നിറമെന്താണെന്ന ചോദ്യവും അതിനു നിറമില്ലെന്ന അരാഷ്ട്രീയവാദികളുടെ ഉത്തരവും ഈ കവിതകൾ ചോദ്യംചെയ്യുന്നു. മനുഷ്യപക്ഷ രാഷ്ട്രീയം 'ദേശീയതാവാദത്തിന്' ബദലാകുന്നിടത്താണ് രാജേഷിൻ്റെ കവിതകളുടെ പ്രാധാന്യം. പലരും മറഞ്ഞുനിന്ന് എഴുതിയ രാഷ്ട്രീയം തെളിച്ചെഴുതുന്നിടത്താണ് രാഷ്ട്രീയ കവിതയുടെ മൂർച്ചകൂടുന്നത്.

മരണത്തിൻ്റെയും പ്രണയത്തിൻ്റെയും സമയച്ചിറകുകളിലാണ് ഈ കവിതകൾ പാറിനടക്കുന്നത്. ഉണ്മയുടെയും ഇല്ലായ്‌മയുടെയും നിതാന്തമായ ദിഗംബരനടനം. തുമ്പികൾ പൂർവജന്മ സ്‌മൃതികളായും സ്വത്വത്തിൻ്റെ ഹതാശമായ പകർന്നാട്ടങ്ങളായും രൂപംമാറുന്നു. ആഴത്തിനുള്ളിലേക്ക് കൂപ്പുകുത്തുന്ന ഒരു മനുഷ്യൻ്റെ വിഹ്വലത ഇതിൻ്റെ സ്ഥായീഭാവമായി മാറുന്നു.

കളത്തറ ഗോപൻ്റെ കവിതകൾ ഭാഷയിലെ സമയദ്വീപുകൾ. ഒരേ കടലിലാണ്ട് ഒരേ ഭൂമിയിൽ ഉയിരുന്നി നിൽക്കുന്നു. ഒന്നിനൊന്നു ഭിന്നമായ ഭൗമഘടനയോടെ, ഭാവപ്രകാശത്തോടെ പ്രകൃതിയെ ബാധിക്കുന്നതൊക്കെ ബാധിക്കുന്ന സംസ്കൃതിയോടെ. കെ ജി എസ് കവിതയിൽ, അതു പ്രത്യക്ഷത്തിൽ എത്ര ഗൗരവസ്വഭാവിയായാലും, അനിവാര്യമായൊരു ലീലാംശമുണ്ട്. കളത്തറ ഗോപൻ്റെ കവിതകളുടെ ഏറ്റവും വലിയ സവിശേഷത ആ ലീലാംശത്തെ എടുത്തുകാട്ടുന്നു എന്നതാണ്. രാഷ്ട്രീയവും തത്വചിന്തയുമെല്ലാം കൈകാര്യം ചെയ്യുമ്പോഴും ശബ്ദാവർത്തനത്തിലൂടെയും ബിംബപ്പകർച്ചകളിലൂടെയും ആവിഷ്കാരം കണ്ടെത്തുന്ന ആ ലീലയും അതിന്നു സഹജമായ ലാഘവവും അതിൽനിന്നുളവാകുന്ന നർമ്മവും ഗോപൻ്റെ കവിത നിലനിർത്തുന്നു. സച്ചിദാനന്ദൻ

പല പ്രഭാതങ്ങളിലും സായന്തനങ്ങളിലും നിൻ്റെ ദൂതൻ വന്ന് എൻ്റെ ഹൃദയത്തിൽ അടക്കം പറഞ്ഞിട്ടുപോയി. സമയമായെന്നു തോന്നുന്നു. എല്ലാ കർമ്മങ്ങളിൽനിന്നും വിരമിക്കാൻ. വായുവിൽ നിൻ്റെ സുസാന്നിധ്യത്തിൻ്റെ അതിലോലമായ ഒരു മാദകമാധുര്യം കലർന്നിരിക്കുന്നു.

പ്രണയത്തിൽ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നതും പങ്കുവെയ്ക്കപ്പെടുന്നതും പൂരകനിലയുടെ പകർപ്പുകളാവണമെന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്ന കവിതകൾ ഈ പുസ്‌തകത്തിൽ ആവർത്തിക്കുന്നു. ചുടുചോരയുടെ നെടുവീർപ്പും മുറിവേറ്റ മുളന്തണ്ടിലെ കാറ്റിൻ്റെ മുളലും വേദനാഭരിതമായ പങ്കുവെയ്ക്കപ്പെട്ട വേദനയായി പ്രണയത്തെ വായിക്കുമ്പോൾ ആത്മപീഡയുടെ പിന്തുടർച്ച ഈ കവിതകളുടെ സിരാപടലത്തിലാകെ കലർന്നിട്ടുണ്ട്.